Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016


Σκέψη της ημέρας

What is the key lesson we should remember when we experience trials and tribulations? Bhagawan reminds us with a memorable example from the Mahabharatha.

When Pandavas were preparing to go to the forest, Dharmaraja called Draupadi, asked her to sit by his side and said, “Owing to personal differences between us and Kauravas, a situation has arisen by which we must live in the forest for 12 years and one year in incognito. Men will bear the difficulties somehow, why don’t you remain here and take care of old Dhritarashtra and Gandhari?” The Pandavas had asked Draupadi to take care of the two main people who were cruel and in fact were responsible for their having to go to the forest. This is a very great quality in the Pandavas, and we must learn a lesson from this conduct. The moral here is that whatever has to happen in one’s life will happen, but to take such inevitable events and use them to promote hatred is incorrect; it is not good human character. The misfortunes, troubles and pain we experience are not arising externally, nor are they God given. They are the result of our own actions. It is only as a result of one’s own weakness, that one blames someone else for one’s troubles and misfortunes. This is not a right attitude.

- Summer Roses on Blue Mountains, 1976, Ch 8.

Mahabharata teaches us that troubles and misfortunes come due to our own weaknesses. It is not right to blame others for our troubles.

Ποιο είναι το κύριο μάθημα που πρέπει να θυμόμαστε όταν περνούμε δοκιμασίες και βάσανα; Ο Μπάγκαβαν μας το υπενθυμίζει χρησιμοποιώντας ένα αξέχαστο παράδειγμα από την Μαχαμπαράτα.

Όταν οι Πάνταβα προετοιμάζονταν, για να πάνε στο δάσος, ο Νταρμάρατζα κάλεσε την Ντραούπαντι, της ζήτησε να καθίσει πλάι του και είπε: «Λόγω των προσωπικών διαφορών που ανέκυψαν μεταξύ μας και των Καουράβα, έχει διαμορφωθεί μια  κατάσταση συνεπεία της οποίας πρέπει να πάμε να ζήσουμε στο δάσος για 12 χρόνια και για ένα χρόνο ανεπίσημα και ανώνυμα. Οι άνδρες κατά κάποιο τρόπο θα αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες, εσύ όμως γιατί δεν παραμένεις εδώ ώστε να φροντίζεις και τον ηλικιωμένο Ντριταράστρα με την Γκαντάρι»; Οι Πάνταβα ζητούσαν από την Ντραούπαντι να φροντίσει τους δυο   ανθρώπους, που ήταν σκληροί και στην πραγματικότητα οι κύριοι υπεύθυνοι για το γεγονός ότι έπρεπε να πάνε στο δάσος. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη αρετή των Πάνταβα, και οφείλουμε να πάρουμε ένα μάθημα από τούτη τη συμπεριφορά τους. Το ηθικό δίδαγμα στο σημείο αυτό είναι ότι στη ζωή του ανθρώπου θα συμβεί οτιδήποτε πρέπει να του συμβεί. Αλλά είναι λάθος να παίρνεις αυτά τα αναπόφευκτα γεγονότα και να τα χρησιμοποιείς για να επαυξήσεις το μίσος. Αυτό δεν ταιριάζει  στον καλό ανθρώπινο χαρακτήρα. Οι κακοτυχίες, τα προβλήματα και οι πόνοι που βιώνουμε δεν προκύπτουν από τον εξωτερικό κόσμο μας, ούτε μας αποστέλλονται από τον Θεό. Είναι αποτέλεσμα των δικών μας πράξεων. Το ότι ο άνθρωπος κατακρίνει κάποιον άλλο για τις κακοτυχίες του και τα προβλήματά του, αυτό είναι αποτέλεσμα της δικής του αδυναμίας. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι σωστή.       

Η Μαχαμπαράτα μας διδάσκει ότι οι ταλαιπωρίες και οι κακοτυχίες προέρχονται από τις δικές μας αδυναμίες. Δεν είναι ορθό να κατακρίνουμε άλλους για τα δικά μας προβλήματα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο