Radio

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

THOUGHT FOR THE DAY


Σκέψη της ημέρας


What is the ‘fire’ within that must be ignited and why? Bhagawan lovingly reminds us today.
When you try to cook a meal, you need to have with you all the essential ingredients: rice, dal, salt, lime, spices and vegetables. But unless you have the fire in the hearth, you cannot get the edible meal. So too, with life Jnana (knowledge of your own reality as just a wave of the ocean of Divinity) is the fire which makes the material world and the external activities and experience, edible and tasty, assimilable, health-granting and joy-giving. That joy is called Anandam; it is uplifting, illuminating, and constructive. Life 'here' is to reach ‘there’ (that is to say, iha-nivasam is for para-prapthi [attaining the beyond]). Treat your body as a wound that must be washed, bandaged, and treated with medicated ointment, three or four times a day. That is the real purpose of food and drink. Thirst is the disease; drink is the drug. Hunger is the disease; food is the medicine. Craving for pleasure is the disease for which detachment is the medicine!

- Divine Discourse Mar 16, 1966.

Just as wholesome food gives health and strength to the body, prayer purifies the mind and strengthens the spirit.
           -BABA



Ποια είναι η «εσωτερική» φωτιά που πρέπει να ανάψουμε και γιατί; Ο Μπάγκαβαν μας το υπενθυμίζει σήμερα με αγάπη.

Όταν επιχειρείτε να παρασκευάσετε κάποιο φαγητό, χρειάζεται να διαθέτετε τα απαραίτητα υλικά, δηλαδή, ρύζι, νταλ (φάβα), αλάτι, γλυκολέμονο, καρυκεύματα και λαχανικά. Ωστόσο, δεν θα τα καταφέρετε να παρασκευάσετε το φαγητό ώστε να τρώγεται παρά μόνο αν έχετε και φωτιά στο τζάκι. Κάτι ανάλογο ισχύει και με την Γνώση της ζωής (την γνώση της δικής σας πραγματικότητας, της πραγματικότητας που είναι απλά ένα κύμα στον Θείο Ωκεανό). Αυτή η γνώση είναι η φωτιά, που κάνει τον υλικό κόσμο και τις εξωτερικές εγκόσμιες δραστηριότητες και εμπειρίες βρώσιμες και εύγευστες, αφομοιώσιμες και ικανές να δώσουν στον άνθρωπο χαρά και υγεία. Αυτή η χαρά ονομάζεται Υπέρτατη Πνευματική Ευδαιμονία – ανυψώνει, φωτίζει, βελτιώνει και οικοδομεί. Η ζωή «εδώ», σε τούτο τον κόσμο, έχει ως σκοπό να φτάσουμε «εκεί» (δηλαδή, αποβλέπει στο να κατακτήσουμε το επέκεινα). Να μεταχειριζόσαστε το σώμα σας σαν να ήταν ένα τραύμα, που πρέπει να πλυθεί, να επιδεθεί με επίδεσμο, και  πρέπει να του βάζετε φαρμακευτική αλοιφή τρεις ή τέσσερεις φορές την ημέρα. Αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός τον οποίο εξυπηρετούν η τροφή και ό,τι πίνετε. Η δίψα είναι η ασθένεια. Το ποτό, που πίνετε, είναι το φάρμακο. Η πείνα είναι η ασθένεια. Το φαγητό, που τρώτε, είναι το φάρμακο. Η έντονη επιθυμία για ευχαρίστηση είναι η ασθένεια, το φάρμακο της οποίας είναι η απαλλαγή από την προσκόλληση!
   
Ακριβώς όπως η θρεπτική τροφή παρέχει στο σώμα υγεία και δύναμη, έτσι και η προσευχή εξαγνίζει τον νου και ενδυναμώνει το πνεύμα.
                                                 -ΒΑΒΑ



 Source: SAI INSPIRES

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο