Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016


Σκέψη της ημέρας

Why should we firmly believe in the Divine present within ourselves and in every being? Bhagawan, our Loving God, highlights it to us today.

From the four Vedas, our ancients have picked up four very special statements (Mahavakhyas) and taught their meaning to us. These four are Prajnanam Brahma, Ayam Atma Brahma, Tat Tvam Asi and Aham Brahmasmi. These statements imply that Brahman (Divine) is synonymous to Prajnana (Knowledge), and that the Atma (Soul) is Brahman, and that Brahman is yourself. In these we will be able to see that in the dissolved state everything is one and the same. In this state of dissolution all bad and good, things that are attractive and things that are not attractive, appear as one and the same. All things look as if they are one and the same. The difference between names and forms is not distinguishable. In this state one can only experience bliss. Simply because one does not perceive light within, the individual should not say that there is no Brahman within. In everyone this capacity to shine is present as Prajnana.

- Summer Showers in Brindavan 1974, Vol 1, Ch 5.

God is nameless and formless, but He immediately responds when the seeker earnestly calls any one of the many names.

Γιατί πρέπει να πιστεύουμε ακλόνητα στον Θεό που βρίσκεται μέσα μας και μέσα σε κάθε πλάσμα;  Ο Μπάγκαβαν, ο αγαπημένος Θεός μας, μας το διευκρινίζει σήμερα.

Από τις τέσσερεις Βέδες, οι πρόγονοί μας επέλεξαν τέσσερεις πολύ ειδικές φράσεις και μας δίδαξαν τη σημασία τους. Οι φράσεις αυτές σημαίνουν ότι ο Θεός είναι συνώνυμος με την Γνώση, ότι η Ψυχή ή ο Υπέρτατος Εαυτός είναι Θεός, και ότι εσείς οι ίδιοι είσαστε ο Θεός. Στα λόγια αυτά θα μπορέσουμε να δούμε ότι στην τελική τους κατάσταση τα πάντα είναι ένα και το αυτό. Στη κατάσταση αυτή της τελικής διάλυσης ή αποσύνθεσης όλα τα κακά και καλά, όλα τα πράγματα που είναι ελκυστικά και εκείνα που δεν είναι ελκυστικά, παρουσιάζονται ως ένα και το αυτό. Τα πάντα φαίνονται σαν να είναι ένα και απαράλλαχτο πράγμα. Η διαφορά μεταξύ ονομάτων και μορφών δεν είναι πλέον διακριτή. Στην κατάσταση αυτή μπορεί να βιώσει κανείς μόνο την ευδαιμονία. Απλά επειδή ο άνθρωπος δεν διακρίνει το φως που βρίσκεται μέσα του, αυτό δεν σημαίνει ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος πρέπει να λέγει ότι δεν υπάρχει ο Θεός μέσα του. Μέσα σε κάθε  ανθρώπινο πλάσμα υπάρχει η ικανότητά του να λάμπει και αυτή βρίσκεται μέσα του  διαρκώς παρούσα ως Γνώση (Prajnana).       

Ο Θεός δεν έχει όνομα και μορφή, απαντά όμως αμέσως όταν ο πνευματικός αναζητητής Τον καλεί με οποιοδήποτε από τα πολλά Του ονόματα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο