THOUGHT FOR THE DAY

Σκέψη της ημέρας

What truly is the relationship between us and the Divine we seek to merge in? Bhagawan, Our Loving Master, clearly explains to us today

The Divine is the base, and also the superstructure. The beads are many, but the interconnecting, integrating string of the rosary is one. So also for the entire world of living beings; God, the permanent, omnipresent Parabrahman, is the base. The scriptures proclaim, “He who realises Divine verily becomes Divine (Brahmavid Brahmaiva Bhavathi)”. The bubble born of water floats in it and bursts to become one with it. All the visible objective worlds are like bubbles emanating from the vast ocean of Divinity, Brahman. They are on the water and are sustained by water. How else can they arise and exist? Finally, they merge and disappear in water itself. For their origination, subsistence, and mergence, they depend only on water. Water is the basis; bubbles are delusive forms of the same imposed on it.

- Sutra Vahini, Ch 2. 

All are One, Be alike to everyone.

                                                               -BABA

Ποια στ’ αλήθεια είναι η σχέση που μας συνδέει με την Θεία Φύση με την οποία επιζητούμε να συγχωνευθούμε; Ο Μπάγκαβαν, ο Αγαπημένος μας Κύριος, μας το εξηγεί σήμερα με σαφήνεια

 Η Θεία Φύση είναι η βάση και το θεμέλιο. Επίσης, είναι και το εποικοδόμημα. Οι χάντρες είναι πολλές, αλλά ένα είναι το κορδόνι που τις συνδέει και τις ολοκληρώνει σε ένα κομποσκοίνι προσευχών. Το ίδιο συμβαίνει και με ολόκληρο τον κόσμο των έμβιων όντων. Ο Θεός, ο αιώνιος, ο πανταχού παρών Υπέρτατος Κύριος, είναι η βάση, το θεμέλιο. Οι Γραφές διακηρύσσουν: «Εκείνος που πραγματώνει, που συνειδητοποιεί, τη Θεία Φύση, γίνεται στ’ αλήθεια Θεία Φύση». Η φυσαλίδα που παράγεται από το νερό, επιπλέει στο νερό και σκάζει για να συνενωθεί και να γίνει ένα μαζί του. Όλοι οι ορατοί υλικοί κόσμοι είναι σαν τις φυσαλίδες που γεννιούνται από τον απέραντο ωκεανό της Θείας Φύσης, δηλαδή από τον Υπέρτατο Κύριο. Βρίσκονται πάνω στο νερό και συντηρούνται, ζωογονούνται, από το νερό. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να προέλθουν και να υπάρξουν; Τελικά, συγχωνεύονται με το ίδιο το νερό και εξαφανίζονται μέσα του. Μόνο από το νερό εξαρτάται  η προέλευση, η συντήρηση και η συγχώνευσή τους. Το νερό είναι η βάση τους, το θεμέλιό τους. Οι φυσαλίδες είναι απατηλές μορφές από το ίδιο το νερό που τις φέρει επάνω του.       

 Όλοι είναι Ένα, να είσαστε ίδιοι προς τον καθένα.

                                                                                           -ΒΑΒΑ

 Source: SAI INSPIRES

THOUGHT FOR THE DAY

Σκέψη της ημέρας

Why is it important not to belittle the act of eating? And what can we learn otherwise from this mundane activity? Bhagawan gives a beautiful message today.

In order that one might do selfless service (seva), a little eating (bhoga) has to be gone through. Such eating is a part of sacrifice (yajna). To make this body-machine function, the fuel of food (anna) has to be used. Food is not sacrifice, but it makes sacrifice possible. Therefore, eating food is not to be laughed at as catering to greed, as feeding of the stomach. It is part of worship. Worship (puja) is not merely plucking a flower and placing it on top of the image; the gardener who toiled to nurse the plant that gave the flower is also a worshipper. Even the means for a sacrifice is an offering. Eating doesn't mean placing food on the tongue; it is worthwhile only when chewed, swallowed, digested, assimilated into the bloodstream, and transformed into muscle and bone, into strength and vigour. So too, spiritual understanding must permeate and invigorate all moments of life. It must be expressed through all the organs and senses.

- Prema Vahini.

Knowledge that is not put into practice is like food that is not digested.

                                     -BABA

Γιατί είναι σημαντικό να μην υποτιμούμε την λήψη τροφής; Και αντιθέτως, τί μπορούμε να διδαχθούμε από τούτη την κοσμική δραστηριότητα της κατανάλωσης φαγητού; Ο Μπάγκαβαν  μας δίνει σήμερα ένα όμορφο μήνυμα.

 

Για να μπορέσει ο άνθρωπος να προσφέρει ανιδιοτελή υπηρεσία, πρέπει να πάρει  και λίγη τροφή. Η τροφή αυτού του είδους αποτελεί μέρος μιας λατρευτικής θυσιαστικής  πράξης. Προκειμένου να λειτουργήσουμε τούτη τη σωματική μηχανή μας, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το καύσιμο της τροφής. Η τροφή δεν είναι θυσία, αλλά κάνει δυνατή τη θυσία. Συνεπώς, δεν πρέπει να περιφρονείτε την λήψη τροφής θεωρώντας την ως ενδυνάμωση της πλεονεξίας, ως τροφοδοσία και ικανοποίηση του στομαχιού. Η λήψη τροφής είναι μέρος της διαδικασίας προσφοράς λατρείας. Λατρεία δεν είναι απλά να κόβουμε ένα λουλούδι και να το τοποθετούμε πάνω σε μια άγια εικόνα. Ο κηπουρός που  μόχθησε για να μεγαλώσει το φυτό, το οποίο μας έδωσε το λουλούδι, είναι κι’ αυτός πιστός που προσφέρει λατρεία. Ακόμη και τα μέσα που συντελούν στην λατρεία είναι κι’ αυτά  ιερές προσφορές. Η πράξη της λήψης τροφής δεν σημαίνει τοποθέτηση της τροφής πάνω στη γλώσσα. Η τροφή βρίσκει την πραγματική της αξία όταν μασιέται, καταπίνεται, χωνεύεται, αφομοιώνεται και εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος και μεταμορφώνεται σε μυς και οστά, σε δύναμη και ζωτικότητα. Κατ’ ανάλογο τρόπο, η πνευματική αντίληψη και κατανόηση πρέπει να διαπερνά και να αναζωογονεί όλες τις στιγμές της ζωής. Πρέπει να εκφράζεται μέσα από όλα τα όργανα και από όλες τις αισθήσεις.           

 Γνώση που δεν αξιοποιείται με εφαρμογή στην πράξη είναι σαν την τροφή που παραμένει αχώνευτη.

                                                                                          -ΒΑΒΑ

 Source: SAI INSPIRES

Καλή εβδομάδα!!!

THOUGHT FOR THE DAY

Σκέψη της ημέρας

What is the significance of the declaration, “Om Tat Sat”? How do we experience the sweetness of Om, constantly within us? Bhagawan explains to us today.

When you perform an activity (kriya) as an offering to the Lord, your own good, what is good for others, and the highest good (swartha, parartha, and paramaartha) all merge! First, you and I become we. Next we and He becomes One. The individual soul, the ‘I’ (jiva) should accomplish identity first with the creation (prakriti) and then with the Supreme Divine (Paramatma). This indeed is the significance of the mantra Om Tat Sat (which connects the identity of the individual with the Universal Brahman). ‘He’ and ‘I’ are always there; the spiritual practice (sadhana) is always there too. Just as the sun is inseparable and is never apart from its rays, under no circumstances should any aspirant part with one’s sadhana. It is only then they can be said to be one with Om.

- Prema Vahini

Just as a gigantic tree emerges out of a small seed, the entire universe has originated from love.

                                                                             -BABA

Ποια σημαντικότητα έχει η δήλωση «Om Tat Sat»; Πώς αποκτούμε εμπειρία της γλυκύτητας του «Ωμ», που αδιαλείπτως βρίσκεται μέσα μας; Ο Μπάγκαβαν μας το εξηγεί σήμερα.

 

Όταν εκτελείτε ορισμένη πράξη ως προσφορά την οποία κάνετε προς τον Κύριο, τότε προκύπτει αυτό που είναι καλό για εσάς και τους άλλους, καθώς και το ύψιστο καλό! Πρώτον, εσείς και εγώ γινόμαστε εμείς. Στη συνέχεια, εμείς και Εκείνος γινόμαστε Ένα. Η εξατομικευμένη ψυχή, δηλαδή το «Εγώ», πρέπει να ταυτισθεί πρώτα με τη φυσική δημιουργία και στη συνέχεια με την Υπέρτατη Θεία Φύση. Αυτή πραγματικά είναι η σημαντικότητα του νοήματος που εμπεριέχεται στο μάντρα «Ωμ Τατ Σατ» (το οποίο συνδέει την ταυτότητα του μεμονωμένου ατόμου με τον Συμπαντικό Κύριο). «Εκείνος» και «Εγώ» βρισκόμαστε πάντοτε ενωμένοι. Η πνευματική άσκηση είναι και αυτή πάντοτε μαζί μας. Ακριβώς όπως ο ήλιος είναι αδιαχώριστος και ποτέ δεν ξεχωρίζεται από τις ακτίνες του, έτσι και ο κάθε πνευματικός αναζητητής δεν πρέπει να αποχωρίζεται την πνευματική του άσκηση κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Μόνο τότε είναι δυνατό να λεχθεί ότι ο πνευματικός αναζητητής είναι απόλυτα ενωμένος στο ένα με το Ωμ.     

 Ακριβώς όπως ένα γιγαντιαίο δέντρο ξεπροβάλλει και αναδεικνύεται μέσα από ένα μικρό σπόρο, έτσι και το σύμπαν ολόκληρο προέκυψε μέσα από την αγάπη.

                                                                                            -ΒΑΒΑ  

Source: SAI INSPIRES

THOUGHT FOR THE DAY

Σκέψη της ημέρας

What must one who aspires for liberation cultivate? Bhagawan lovingly explains to us today.

A bird in flight in the sky needs two wings; a person walking needs two legs; an aspirant eager to attain liberation needs two qualities: renunciation and wisdom — renunciation of worldly desires and wisdom to become aware of the Atma. When a bird has only one wing, it can't rise up into the sky, can it? In the same manner, if one has only renunciation or only wisdom, one cannot attain the Divine. The sense of 'mine' is the bond of deluding attachment. How long can one cling to what one fondles as mine? Someday you must give up everything and leave, alone and empty handed. This is the inescapable destiny. Hence give up as quickly as possible assumed relationships and artificial attachments through rigorous analysis of their nature. Attachment breeds fear and egotism. The wise will never bow to the fancies of objective desire. Constantly stick to the everlasting truth and adhere to the immortal virtues that the Atma represents.

- Sutra Vahini, Ch 1       

                             

Practice detachment from now on; practice it little by little, for a day will come sooner or later when you will have to give up all that you hold dear.

                                                       -BABA

Τι πρέπει να καλλιεργεί εκείνος που φιλοδοξεί να φτάσει στην απελευθέρωση; Ο Μπάγκαβαν με αγάπη μας το εξηγεί σήμερα.

 Το πουλί που πετάει στον ουρανό χρειάζεται δυο φτερούγες. Ο άνθρωπος που βαδίζει χρειάζεται δυο πόδια. Ο αναζητητής, που επιθυμεί σφοδρά να φτάσει στην απελευθέρωση, χρειάζεται δυο ιδιότητες: την απάρνηση και τη σοφία – την απάρνηση των εγκόσμιων επιθυμιών και τη σοφία με την οποία θα συνειδητοποιήσει πλήρως τον Ανώτερο Εαυτό. Όταν το πουλί διαθέτει μόνο μία φτερούγα, του είναι αδύνατο να πετάξει και να ανεβεί ψηλά στον ουρανό, δεν είναι έτσι; Κατά τον ίδιο τρόπο, αν ο άνθρωπος έχει φτάσει μόνο στην απάρνηση ή μόνο στη σοφία, αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει στην Θεία Φύση. Η κτητική αίσθηση για το «δικό μου» είναι τα δεσμά της απατηλής προσκόλλησης. Για πόσον καιρό μπορεί ο άνθρωπος να παραμείνει προσκολλημένος σ’ αυτό που απολαμβάνει και το θεωρεί «δικό του;». Κάποια μέρα πρέπει να εγκαταλείψετε τα πάντα και να αναχωρήσετε, μόνοι σας και με τα χέρια σας αδειανά. Αυτή η κατάληξη είναι μια αναπόφευκτη μοίρα. Συνεπώς, όσο πιο γρήγορα μπορείτε, εγκαταλείψετε τις σχέσεις που έχετε δημιουργήσει και τις τεχνητές προσκολλήσεις σας, κάνοντας  πλήρη και εξαντλητική ανάλυση της φύσης τους. Η προσκόλληση επωάζει τον φόβο και τον εγωισμό. Ο σοφός ποτέ δεν θα υποκύψει στις φαντασιώσεις των υλικών επιθυμιών. Να μένετε ακλόνητα προσηλωμένοι στην παντοτινή αλήθεια και να αφοσιωνόσαστε ολοκληρωτικά στις αθάνατες αρετές που εκφράζει ο Ανώτερος Εαυτός.

 Από τώρα και στο εξής να εφαρμόζετε την απαλλαγή σας από την προσκόλληση. Να την εφαρμόζετε σιγά-σιγά και βαθμιαία, διότι αργά ή γρήγορα θα έλθει μια μέρα που θα πρέπει να εγκαταλείψετε όλα τα αγαπημένα που έχετε. 

                                                                                                   -ΒΑΒΑ

 Source: SAI INSPIRES

THOUGHT FOR THE DAY

Σκέψη της ημέρας

What is the secret to continue to live joyfully in surrender, during highs and lows? Bhagawan very sweetly explains to us today.

A time may come when you become tired and weak. Then you should pray thus: “Lord, things are beyond my capacity. I am finding it difficult to do any effort. Please give me strength!” At first, God stands at a distance, watching your efforts, like the invigilator teacher watching students write answers during examination. Then when you shed attachment to sensual pleasures (bhoga) and take to good deeds and selfless service, God comes nearer to you. Like the Sun, He waits outside your closed door. Like a servant who knows their master’s rights and their own limitations, God doesn’t bang the door but simply waits outside. When one opens the door just a little, like the Sun, God rushes in and promptly drives darkness out from within. So all you need is the discrimination (viveka) to pray and the spiritual wisdom (jnana) to remember Him.

- Prema Vahini, Ch 1

Ride safe on the raging waters of samsara (worldly life); be a witness, do not crave for the fruit of action, leave the consequences of all acts to God’s Will. He is the doer; you are but the instrument.

                                                                    -BABA

Ποιο είναι το μυστικό για να συνεχίσουμε να ζούμε περιχαρείς και με πλήρη παράδοση στη Θεία Θέληση, όταν τα πράγματα πάνε καλά και όταν δεν πάνε; Ο Μπάγκαβαν μας το εξηγεί σήμερα με μεγάλη γλυκύτητα.

 Μπορεί να συμβεί ώστε κάποια στιγμή να είσαστε κουρασμένοι και εξασθενημένοι. Τότε πρέπει να προσευχόσαστε ως εξής: «Κύριε, τα πράγματα ξεπερνούν τις δυνάμεις μου. Το βρίσκω δύσκολο να καταβάλω οποιαδήποτε προσπάθεια. Σε παρακαλώ να μου δώσεις δύναμη!» Στην αρχή ο Θεός στέκεται σε κάποιαν απόσταση, παρακολουθώντας τις προσπάθειές σας, όπως ο επιτηρητής δάσκαλος που εποπτεύει τους μαθητές ενώ γράφουν τις απαντήσεις τους στα ερωτήματα των εξετάσεων. Στην συνέχεια, όταν θα αποβάλετε την προσκόλληση που έχετε στις αισθησιακές ηδονές και θα επιδιδόσαστε σε καλά έργα και σε προσφορά ανιδιοτελούς υπηρεσίας, τότε ο Θεός θα σας πλησιάσει. Σαν τον Ήλιο, θα περιμένει έξω από την κλειστή πόρτα σας. Σαν τον υπηρέτη που ξέρει τα δικαιώματα του κυρίου του και τους δικούς του περιορισμούς, ο Θεός δεν θα χτυπήσει την πόρτα, αλλά απλά θα περιμένει απ’ έξω. Όταν ο άνθρωπος ανοίξει την πόρτα, έστω και λίγο, ο Θεός σαν τον Ήλιο, θα εισβάλει στο εσωτερικό και θα εκβάλει από εκεί το σκότος χωρίς καμιά καθυστέρηση. Κατά συνέπεια, εκείνο που πρέπει να κάνετε είναι να έχετε διάκριση, να προσευχόσαστε, να έχετε πνευματική γνώση και σοφία και να κρατάτε στη σκέψη σας τον Θεό. 

 

Να ταξιδεύετε ασφαλείς πάνω στα μανιασμένα νερά της εγκόσμιας ζωής. Να είσαστε μάρτυρες και παρατηρητές. Να μην ποθείτε τον καρπό της πράξης σας. Να αφήνετε τις συνέπειες όλων των πράξεων στη Θεία Θέληση. Ο Θεός είναι Εκείνος που πράττει και δημιουργεί. Εσείς δεν είσαστε παρά το όργανο.

                                                                                         -ΒΑΒΑ

Source: SAI INSPIRES

THOUGHT FOR THE DAY

Σκέψη της ημέρας

Why should we believe we have the opportunity everyday to live peacefully and blissfully, and to progress in life? Bhagawan lovingly reminds us today.

Desire and bondage to the objects desired and the plans to secure them are attributes of the individualised selves, not of the Self or Atma resident in the body. The sense of me and mine and the emotions of lust and anger originate in the body-mind complex. Only when this complex is conquered and outgrown can true virtue emanate and manifest. The sense of ‘doer’ and ‘enjoyer’, of ‘agentship’, might appear to affect the Atma, but they are not part of the genuine nature of the Atma. Things get mirrored and produce images, but the mirror is not tarnished or even affected thereby. It remains as clear as it was. So too, a virtuous person might be subjected to some contaminating activities due to a backlog of acts in previous lives, but they cannot obstruct the person’s present nature or activities. The virtuous person has these genuine, basic attributes: purity, serenity, joy and is ever cheerful.

- Sutra Vahini, Ch 1

The purpose of “living” is to achieve “living in God”. Everyone is entitled to that consecration and consummation.

                             -BABA

Γιατί πρέπει να το πιστέψουμε ότι έχουμε την ευκαιρία να ζούμε καθημερινά σε ειρήνη και ευδαιμονία και να προοδεύουμε στη ζωή μας; Ο Μπάγκαβαν με αγάπη μας το υπενθυμίζει σήμερα.

 

Η επιθυμία και τα δεσμά που την δένουν με τα αντικείμενά της, καθώς και τα σχέδια για την εξασφάλισή τους, είναι ιδιότητες του εξατομικευμένου εαυτού, όχι του Υπέρτατου Εαυτού, δηλαδή του ΄Άτμα που βρίσκεται μέσα στο σώμα. Η αίσθηση του «εγώ και του «δικό μου» και τα πάθη της λαγνείας και του θυμού έχουν την πηγή τους στο συγκρότημα που το αποτελούν το σώμα και ο νους. Μόνο όταν τούτο το συγκρότημα καθυποταχθεί και ξεπεραστεί θα μπορέσει η αληθινή αρετή να εκπηγάσει και να εκδηλωθεί. Η αίσθηση ότι «είμαι εκείνος που πράττει» και «εκείνος που απολαμβάνει», η αίσθηση της «δημιουργικής αιτίας», θα μπορούσε να δώσει την εντύπωση ότι επηρεάζει το Άτμα, αλλά αυτή η αίσθηση δεν αποτελεί μέρος της γνήσιας φύσης το Άτμα. Τα πράγματα αντικατοπτρίζονται και παράγουν εικόνες, αλλά ο καθρέφτης δεν θαμπώνει και ούτε επηρεάζεται από την απεικόνιση που παράγει. Ο καθρέφτης παραμένει τόσο καθαρός όσο ήταν πάντοτε. Κατ’ ανάλογο τρόπο, ο ενάρετος άνθρωπος θα μπορούσε να υποβληθεί στην επίδραση κάποιων δραστηριοτήτων που μολύνουν, λόγω οφειλών του από προηγούμενες ζωές, αλλά δεν μπορούν αυτές να παρεμποδίσουν την παρούσα φύση των δραστηριοτήτων του. Ο ενάρετος άνθρωπος έχει τούτες τις γνήσιες και βασικές ιδιότητες: είναι αγνός, είναι γαλήνιος, είναι εύθυμος και πάντοτε  περιχαρής.

 Ο σκοπός για τον οποίο «ζούμε» είναι να κατορθώσουμε να «ζούμε ενωμένοι με τον Θεό». Κάθε άνθρωπος δικαιούται αυτόν τον καθαγιασμό και την ολοκληρωτική συνένωση.

                                                 -BABA

 Source: SAI INSPIRES